ทำเอาแฟนๆ ต่างเป็นห่วง เบิร์ด เทคนิค แฟนหนุ่มของนางเอกผลไม้ผู้ล่วงลับ แตงโม ภัทรธิดา หรือ แตงโม นิดา เมื่อเจ้าตัวเข้ามาถาม อ.เบียร์ คนตื่นธรรม กลางไลฟ์ TikTok ถึงเรื่องการทำลายชีวิตตัวเองบาปไหม

เบิร์ด : ถ้าสมมติว่าเราตุยเย่เองอย่างเงี้ยครับ แล้วเราบาปไหมครับ

อ.เบียร์ คนตื่นธรรม: การทำลายชีวิตตัวเองเป็นบาปอยู่แล้ว เรียกว่า ปาณาติบาต คือการทำลายชีวิตตนเอง เป็นการฆ่าสัตว์ อันนี้ยังไงก็บาป ไม่รอด

เบิร์ด: อืม แล้วตกนรกไหมครับ

อ.เบียร์: แน่นอน เป็นไปเพื่อทุคติวินิบาต สัตว์นรก กำเนิดเดรัจฉาน และเปรตวิสัย การทำลายชีวิตตัวเอง

เบิร์ด: ทั้งๆ ที่เราไม่ได้ตุยเย่สัตว์ แต่เราตุยเย่ตัวเอง คือตัวเองก็คือเหมือนสัตว์เหรอครับ

อ.เบียร์: เราคือแฟนแตงโมเหรอ

เบิร์ด: ใช่ครับ

อ.เบียร์: อ๋อ แล้วๆ ถามใหม่ซิ ถามว่าอะไรนะ

เบิร์ด: เอ่อ ที่ผมถามว่า ถ้าเราตุยเย่เอง เราบาปไหม อาจารย์บอกว่าบาป เพราะว่าเหมือนการฆ่าตัดสัตว์ ตัดชีวิต แล้วผมก็ถามว่า เราไม่ได้เป็นสัตว์ แต่เราตุยเย่เองนี่...

อ.เบียร์: ไม่เกี่ยว "สัตว์" เราทุกคนเรียกว่าสัตว์ สัตว์แปลว่าผู้มีอวิชชาเป็นเครื่องกั้น มีตัณหาเป็นเครื่องผูกรั้ง นี้เรียกว่าสัตว์ เรายังเข้าใจกันว่าสัตว์เดรัจฉานถึงเรียกว่าสัตว์ มนุษย์เรียกว่ามนุษย์ ไม่ใช่ 

สัตว์ในที่นี้แปลว่าผู้ยังไม่พ้นทุกข์ พุทธเจ้าเรียกรวมทั้งหมดว่าสัตว์ เทวดาก็ถูกเรียกว่าสัตว์ สัตว์นรกก็เรียกว่าสัตว์ สัตว์เดรัจฉานก็เรียกว่าสัตว์ เปรตก็เรียกว่าสัตว์ มนุษย์ก็เรียกว่าสัตว์ 

ดังนั้นเราจึงถูกเรียกรวมว่า "สัตว์" ทั้งหมด คือผู้ยังไม่มีความพ้นทุกข์ นี้เรียกว่าสัตว์ เพราะฉะนั้นการทำลายชีวิตสัตว์ทั้งหมดจึงเป็นบาป มันจึงเป็นอกุศลกรรมที่ทำลายชีวิตตัวเอง

คือเราต้องเข้าใจก่อนว่า หลักการคือเราไม่สามารถที่จะทำลายชีวิตใครได้ แม้แต่ชีวิตตัวเราเอง เราก็ทำลายไม่ได้ เพราะเราก็ไม่ใช่เจ้าของชีวิตตัวเราเอง เราต้องเข้าใจตรรกะเหล่านี้ก่อน 

การที่เราคิดว่าเราเป็นเจ้าของชีวิตเนี่ย แล้วเราสามารถจะทำอะไรกับตนเองก็ได้ นี่เข้าใจผิด เพราะถ้าเราเป็นเจ้าของตัวเราเอง เวลาเราป่วยไข้เราต้องหายเอง สามารถบังคับให้มันหายได้เดี๋ยวนี้ตอนนี้ 

หรือบังคับให้มันไม่ป่วย เวลาเราเฒ่าชราแก่ชราเราต้องบังคับให้ตัวเองไม่แก่ เวลาเราจะพลัดพรากผิดหวังจากของอันเป็นที่รัก เราต้องบังคับให้ตัวเองไม่ทุกข์ เพราะการที่เราพลัดพรากจากบุคคลอันเป็นที่รัก คำถามคือทำได้สักอย่างหนึ่งไหม

เบิร์ด: ไม่ได้

อ.เบียร์: ไม่ได้ นั่นแหละเราจึงถูกเรียกว่าเราไม่ได้เป็นเจ้าของตัวเราเอง ถ้าเราเป็นเจ้าของตัวเราเองจริง เราต้องบังคับทุกอย่างด้วยตัวเราเองได้ ดังนั้นการทำลายชีวิตตนเองจึงเป็นบาป เพราะเราแค่ยืมกายนี้มาใช้ในอัตภาพของชาติปัจจุบัน

เบิร์ด: อืม ครับ เป็น FC อาจารย์นานแล้วครับ เพราะว่าฟังอาจารย์รู้สึกว่าฟังอาจารย์ดีกว่าฟังพระบางรูปอีก สาธุ อนุโมทนา

จากนั้น อ.เบียร์ ก็สอบถามเบิร์ดว่าแค่ถามเฉยๆ หรือว่าเราคิด ก็ได้คำตอบว่า “เอ่อ เคยคิดครับผม” อ. เบียร์ก็ถามอีกว่า “อ๋อ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้คิดแล้ว?” เบิร์ดตอบว่า “ถามว่าก็ยังคิดอยู่ครับ แต่ก็ไม่ได้คิดเยอะมากเหมือนเมื่อก่อนครับ”  อ.เบียร์ ถามว่า เราเป็นซึมเศร้าเหรอ หรือว่าปกติ แค่คิดเฉยๆ ก่อนที่เบิร์ดจะตอบว่า “ใช่ครับ เป็นซึมเศร้าครับ”

อ.เบียร์เลยบอกว่า “อ๋อ เราเป็นซึมเศร้า ก็ไม่แปลกที่จะคิด ทีนี้หลักการของการซึมเศร้าคือเราต้องฝึก ทุกวันนี้ถ้ายังมี เราต้องพยายามไม่มีความคิดนี้เลยในใจแม้แต่นิดเดียว ถึงจะหยุดฝึกได้ ทีนี้ถ้ายังมีตัวนี้ยังคิดอยู่ในใจอ่ะ ต้องฝึก”

จากนั้นเบิร์ดอธิบายว่า “คือต้องบอกอาจารย์ก่อนว่า เมื่อก่อนผมเป็นมานานแล้ว แต่คือมันไม่ได้มาแบบร้ายแรงเข้ามาในชีวิตมาก เพราะเหมือนผมมีที่ยึดติด ที่ยึดเหนี่ยว ก็คืออาจจะเป็นทางครอบครัวหรืออะไรอย่างเงี้ยครับ เป็นผู้ปกครอง 

แต่พอเหมือนเราไม่มีที่ยึดเหนี่ยวปุ๊บ จิตใจเราก็เคว้ง เมื่อก่อนผมเคยได้ยินแล้วผมก็ทำตามมาตลอดเลยนะว่า ถ้าเรามีทุกข์ก็คือเกิดจากความคิด ความทุกข์ก็เกิดจากความคิด ความสุขก็เกิดจากความคิด ถ้าเราคิดทุกข์เราก็ทุกข์ ถ้าเราคิดสุขมันก็สุข”

อ.เบียร์ ตอบว่า “อืม ใช่ ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับความคิด ไม่คิดก็ไม่ทุกข์ไง” เบิร์ดเล่าต่อ “ใช่ครับ ผมเมื่อก่อนน่ะผมเป็น ผมก็มีเหมือนที่ผมบอกว่าผมมีที่ยึดเหนี่ยว ผมก็ใช้คำเนี้ยมาตลอด แต่พอมันไม่มีที่ยึดเหนี่ยวปุ๊บ คำเนี้ยมันพอเราไม่มีความสุขมันก็เกิดจาก พอเราไม่มีความสุข ความคิดทุกข์มันก็เกิดขึ้นครับ”

มาถึงตรงนี้ อ.เบียร์ เลยเข้าใจและอธิบายว่า “เพราะเราไปยึดกับความสุข เพราะเวลาเราไปยึดกับความสุขปุ๊บอ่ะ วันนึงมันไม่มีความสุขมันก็จะกลับมาทุกข์ไง เพราะเราไปยึดผิดที่ หลักการที่พุทธเจ้าสอนคือ พุทธเจ้าไม่ได้สอนให้เราไปยึดติด สุขก็ไม่ให้ยึด ทุกข์ก็ไม่ให้ยึด ให้อยู่ตรงกลาง เวลาสุขเข้ามาก็รับรู้กับมันว่ามันสุข อยู่กับมันในวันที่มันมีความสุข แต่เตรียมเอาไว้ว่าในวันนึงข้างหน้ามันจะทุกข์ 

ดังนั้นพุทธเจ้าจึงไม่ให้เราไปยึดมั่นถือมั่นในสุข และไม่ให้ยึดมั่นถือมั่นในทุกข์ วันนี้มีสุขดี วันนึงสุขหายไปทุกข์จะเข้ามาแทรก แล้วเราไปยินร้ายกับความทุกข์ วันนึงวันนี้เรามีความทุกข์ เราก็จะทุกข์ซ้ำซากอยู่กับมัน เป็นของธรรมดาที่มันเกิดขึ้น

ดังนั้นเวลาวิธีการฝึกปฏิบัติก็คือว่า เวลาพุทธเจ้าสอนเราคือสอนให้ทิ้งความคิด เพราะฉะนั้นถ้าเรามีความคิดที่มันมีความไม่อยากอยู่ ไม่ว่ามันจะน้อยหรือมันจะมาก เราก็ต้องฝึกทิ้งความคิดเหล่านี้ออกจากใจ 

หลักการที่อาจารย์สอนคือ ถ้าในช่วงเวลาใดมันดาวน์ ในช่วงเวลาใดมันมีความคิดเรื่องความทุกข์เกิดขึ้น หลักการคือต้องเปลี่ยนอิริยาบถ ความทุกข์ที่มันจะวนให้เราหนักๆ มากๆ ส่วนใหญ่จะอยู่ในเวลาที่เรานั่งอยู่เงียบๆ มันจะมีความทุกข์ตัวเนี้ยดีดตัวขึ้น 

ดังนั้นวิธีการที่อาจารย์สอนคือไปเดิน เดินไปไหนก็ได้ โดยกำหนดอิริยาบถที่เรากำลังเดินอยู่ เช่น ขวารู้ ซ้ายรู้ ขวารู้ ซ้ายรู้ ขวารู้ รู้อิริยาบถอาการย่างก้าวแล้วตัดความคิดเหล่านั้นออก เดินจนกว่ามันจะตัดความคิดออกจนหมด เดินจนกว่ามันจะเหนื่อยแล้วหยุดคิดไอ้ความรู้สึกเหล่านี้ได้ ถ้าหยุดคิดแค่นี้ได้เนี่ย ฝึกเรื่อยๆ ซ้ำๆ อาการเหล่านี้จะลดลง จนในที่สุดจะไม่เหลืออีกเลย”

พอได้ยินแบบนี้เบิร์ดก็ตอบว่า “อืม อย่างเมื่อก่อนผมเป็นโรคนอนไม่หลับ เพราะมันก็อาจจะเป็นโรคที่เป็นโรคซึมเศร้าด้วย แต่คือเมื่อก่อนผมนอนไม่หลับ แต่ผมไม่ได้คิดทุกข์ ผมเลยแบบว่ารู้สึกดี แต่บางคนนอนไม่หลับแต่เขาคิดทุกข์ อืม ครับ ขอบคุณมากครับอาจารย์” ก่อนที่ อ.เบียร์ จะตอบว่า “จ้า สาธุ อนุโมทนานะ”

ชมคลิป

คลิกเพื่ออ่าน ข่าวบันเทิง เพิ่มเติม