คอลัมน์หนังสือพิมพ์

ถ้าไม่ได้อ่าน “ศัพท์สรรพรรณนา” (ปรัชญา ปานเกตุ เขียน สถาพรบุ๊คส์ พิมพ์ พ.ศ.2565) บทที่ 70 “ฉิบ-หาย” ผมคงไม่ตกใจนึกไม่ถึงว่า คำที่หลุดจากปลายลิ้น...ทุกเมื่อเชื่อวัน...เป็นคำโบราณ เก่าแก่